“Arabayı attan önce koymak” fikri pek akıllıca sayılmaz, ancak motoru sürücünün arkasına yerleştirmek kesinlikle öyle. Bu özel mimariye sahip efsanevi otomobillerin listesi o kadar uzun ki, hepsini saymak için internetin büyük bir kısmı gerekirdi. Ancak Detroit’in bu konsepte yönelik ilk seri üretim denemesi, ne güçlü süper arabalarla ne de pahalı spor modellerle başladı (zaten pek seçenek de yoktu); aksine mütevazı bir Pontiac ile ortaya çıktı.
Amerika’nın ilk seri üretim orta motorlu, arkadan itişli iki kişilik otomobili olarak tasarlanan Pontiac Fiero, 1983’ün Ağustos ayında, 1984 model yılı için piyasaya sürüldü. Bu, markanın 1938’deki Series 26 Coupe’den bu yana ilk iki koltuklu aracıydı. Konik hatlarının altında ise çürümeye karşı dirençli ve paslanmaz kompozit Enduraflex plastik kaplamalı, çelik uzay çerçevesi bulunuyordu.
İlk başta showroomlarda başarı yakalasa da, 1984 modelindeki motor yangını geri çağırmaları, ağır manuel direksiyon ve fırlayan sigorta primleri talebi hızla düşürdü. İronik bir şekilde, GM’nin 1988 modeli için özel olarak 30 milyon dolar harcayıp yeni bir süspansiyon geliştirmesinden hemen sonra, satışlardaki çöküş üreticiyi Fiero’yu üretimi durdurmaya ve Michigan’daki fabrikasını kapatmaya zorladı. Ancak Fiero’nun mirası, markanın kendisiyle birlikte sona ermedi.


Classic Ride Society YouTube kanalının sunucusu benny Sanchez, Teksas’ta yaptığı bir sabah gezisi sırasında Conroe’daki bir takas pazarının hemen yanındaki bir hurda alanında terk edilmiş bir 1987 Pontiac Fiero GT keşfetti. Parlak Mavi Metalik boya ile Orta Gri alt kaplama birleşen, tekerleksiz fastback model, çelik jantlar üzerinde duruyordu. Çatlamış orta stop lambası, arka kanat ve camındaki “motor bozuk, şanzıman iyi” yazılı tebeşir notu, aracın 23 yıldır yoldan çekili olduğunu gösteriyordu.
Arka bagaj kapağının kaldırılmasıyla YouTuber’ın neden takas pazarını atladığı anlaşıldı: İçeride binlerce dolarlık, tamamlanmamış bir Buick 3800 V6 motor takımı malzemeleri duruyordu. Comp Cams ve SpinTech çıkartmalarının altında mor renkli yenilenmiş bir motor bloğu, parlak alüminyum valf kapakları, poliüretan montaj noktaları, özel manifolddar, entegre bir OBD2 kablosu, bir SpinTech susturucu ve sökülmüş kırmızı coilover amortisörler bulunuyordu. Alpine ses sistemi bileşenleri ve sahte “Special Edition” rozetleri ise Orta Gri iç mekanı dolduruyordu.
Aracın cowl kısmına basılı olan şasi numarası, bunun Michigan, Pontiac’ta üretilmiş, fabrikadan 2.8 litrelik yakıt enjeksiyonlu V6 motorla donatılmış bir Pontiac Fiero GT olduğunu doğruluyor. Bu tarihi fabrika, son Fiero ve G-body modellerini ürettikten sonra 1988’de kapandı; bu da 1988 modellerini, önceki 1984–1987 versiyonlarına göre özel süspansiyon sistemleriyle daha değerli kılıyor.

Ön bölmedeki Servis Parça Tanımlama etiketi, kupenin fabrikadan çıkışındaki tam donanımını detaylandırıyor: Parlak Mavi Metalik üst gövde, Orta Gri Metalik alt kaplama, uyumlu Orta Gri trim ve emniyet kemeri. Mekanik kodlar 2.8 litrelik V6 motoru, otomatik şanzımanı (standart 5 vitesli manuel yerine opsiyonel), 3.33 aks oranını ve 15×7 inç alaşım jantları listeliyor.
SPID etiketindeki ek RPO kodları, Amerika Birleşik Devletleri veya Kanada’ya gönderilmek üzere sipariş edilmiş, zengin donanımlı bir grand tourer olduğunu gösteriyor. Konfor ve dış donanım yükseltmeleri arasında menteşeli çıkarılabilir cam tavan, arka kanat spoyleri, boyalı elektrikli dış aynalar, ön plaka braketi, eğilebilir kova koltuklar, elektrikli kapı kilitleri, arka buğulanma önleyici, klima, vizör aynası, hız sabitleyici ve deri direksiyon simidi bulunuyor.
Fabrika donanım listesini tamamlayanlar arasında elektronik ayarlı alıcı ve dijital saatli bir AM/FM kasetli radyo ile dört hoparlörlü ses sistemi yer alıyor. Bu kodlar birlikte, Pontiac’ın bütçe dostu bir şehir içi araba konseptini, Japon ve Avrupa spor kupeleriyle rekabet edebilecek ulaşılabilir bir orta motorlu grand tourer’a dönüştürdüğünü gösteriyor.
1984’ten 1988’e kadar beş model yılı boyunca tek bir nesil olarak üretilen Pontiac Fiero, General Motors’un tam da şasi mühendisliği olgunlaşırken markayı iptal etmesiyle toplam 370.168 adet satmayı başardı. Model yılı üretimi 1984’te 136.840 araçla başladı, 1985’te 76.371’e düştü, 1986’da fastback GT’nin piyasaya sürülmesiyle 83.974’e yükseldi, 1987’de 46.581’e geriledi ve 1988’de 26.402 araçla sona erdi.
Beş yıllık üretim süresince alıcılar iki farklı iki kapılı gövde stili arasında seçim yapabildi: her yıl sunulan orijinal notchback coupe ve 1986 ortasında sadece GT modeli için tanıtılan “uçuşan butress” fastback coupe. Motor seçenekleri ise 1986’ya kadar 92 beygir güç üreten 2.5 litrelik “Iron Duke” dört silindirli motor veya 1987 ve 1988’de 98 beygire yükseltilen versiyon ile 1985’te 140 beygirle piyasaya sürülen ve 1987–1988’de 135 beygire revize edilen 2.8 litrelik V6 idi.
Şanzıman seçenekleri de bu iki motorla birlikte gelişti: Dört silindirli motor 1984’ten 1986’ya kadar 4 vitesli Muncie manuel şanzımanla, 1985’ten itibaren ise 5 vitesli Isuzu manuel şanzımanla eşleştirildi. V6 alıcıları ise 1986 ortasına kadar 4 vitesli Muncie’yi, daha güçlü 5 vitesli Getrag 282’nin gelmesinden önce kullanabildi.
Her iki motor da tüm üretim süresince 3 vitesli THM125C otomatik şanzıman seçeneğini de sundu. Sadece 1987 modelinde Pontiac, 23.603 adet temel notchback, 3.425 adet Sport coupe, 4.407 adet SE modeli ve videodaki gibi 15.146 adet GT fastback üretti.
1987’nin toplam 46.581 adetlik üretimi, itiş sistemine göre ayrıldığında 26.860 dört silindirli araç ve 19.721 V6 modeli gösteriyor. Bu sayıya 15.146 GT’nin tamamı ve V6 donanımlı 4.575 notchback de dahil. Şanzıman dağılımına göre 25.999 adet 5 vitesli manuel şanzıman kullanıldı: bunların 15.834’ü Isuzu, 10.165’i ise Getrag 282 idi. Otomatik şanzımanlı araç sayısı ise 20.582 olup, bunların 9.556’sı 2.8 litrelik V6 ile eşleştirilmişti.
Yükselen sigorta primleri ve Japon rakiplerinin yoğun rekabeti, dördüncü model yılı boyunca satışları giderek daha fazla baskı altına aldı. 1987 showroom fiyatlarına göre, temel Fiero coupe 10.295 dolardan başlarken, Fiero GT fastback’in başlangıç fiyatı 13.489 dolardı.
Hurda alanındaki bu GT modeline otomatik şanzıman, klima, menteşeli tavan, elektrikli kilitler, hız sabitleyici, kasetli stereo, arka buğulanma önleyici ve vizör aynası eklendiğinde, orijinal teslimat fiyatı yaklaşık 16.200 dolara ulaşıyordu.
Arka bagaj kapağının altında, fabrikadan çıkan 1987 2.8 litrelik L44 V6 motoru 8.9:1 sıkıştırma oranına ve çok portlu yakıt enjeksiyon sistemine sahipti. 4.500 devirde 135 beygir güç ve 3.600 devirde 165 lb-ft tork (138 PS, 224 Nm) üreten bu V6, egzoz ayarlamalarıyla beş beygir güç kaybetse de daha geniş ve pürüzsüz orta devir tepkisi sunuyordu.
Dönemin yol testleri, bu araçların çağ için oldukça iyi bir doğrusal hızlanma sergilediğini gösterdi: 5 vitesli Getrag Fiero GT’ler 0’dan 60 mph’ye 7.8 saniyede ulaşabiliyor, çeyrek mili 16.0 saniyede 85 mph (137 km/s) hızla tamamlıyor ve 125 mph (202 km/s) maksimum hıza çıkabiliyordu. Videodaki araç gibi 3 vitesli THM125C otomatik şanzıman ve 3.33 final dişli oranıyla donatılmış bir Fiero ise 0’dan altmışa 8.9 saniyede, çeyrek mili 16.8 saniyede tamamlıyor ve 120 mph (202 km/s) son hıza ulaşıyordu.
Günümüzde, fabrika çıkışlı orijinal ve çalışan bir 1987 Pontiac Fiero GT otomatik modelinin fiyatı koleksiyoner piyasasında 7.500 ila 11.500 dolar arasında değişirken, kusursuz ve düşük kilometreli örnekler 15.000 ila 20.000 dolara kadar çıkabiliyor. Buna karşılık, tekerlekleri sökülmüş, tamamlanmamış bir 3800 motor takımıyla donatılmış hurda projesi bir gövde, yalnızca özel manifolddar, montaj brakeleri, coilover amortisörler ve sağlam kompozit fastback gövde panelleri sayesinde yaklaşık 1.500 ila 3.000 dolar arasında bir geri kazanılabilir değere sahip.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
