Google’da Jalopnik’i ekleyin:
Fransız-Amerikalı endüstriyel tasarımcı Raymond Loewy’nin çalışmaları kusursuzdur ve Studebaker için tasarladığı dört tekerlekli araçlar, otomotiv tarihinin en alışılmadık derecede güzel formları arasında yer almaktadır. Orijinal Avanti, sadece döneminin en havalı arabalarından biri olmakla kalmamış, aynı zamanda bir zamanlar piyasadaki en hızlı seri üretim araba rekorunu da elinde tutmuştu. Avanti, 1960’ların sonlarındaki heyecan verici kaslı araba dönemine kadar “Büyük Üçlü” piyasayı kasıp kavurmadan yıllar önce Amerikan pazarına dünya standartlarında performans sunmasıyla ünlüydü.
1961’de şirket başkanı Sherwood Egbert’in yönetimi devralması ve derhal bir izlenim bırakmak istemesi üzerine Loewy’ye markanın artık ikonik haline gelmiş yüksek performanslı amiral gemisi aracını tasarlaması için sadece altı hafta verdi. Egbert’in Avanti için felsefi talebi şuydu: “Hız, frenleme, yol tutuşu, güvenlik özellikleri ve genel yenilikçilikte en iyisi olmalı — ve lütfen hiç para harcamayın.” Saatte 170 mil hıza ulaşabilen, fiberglas gövdeli, V8 motorlu bir lüks coupe olan Avanti, Corvette ve Thunderbird ile rahatlıkla rekabet edebilecek nitelikteydi ve hatta daha fazlasını sunuyordu.

Ne yazık ki Avanti inanılmaz bir makine olmasına rağmen, zor durumdaki Studebaker’ı çöküşten kurtarmak için yeterli olmadı. Studebaker sadece dört yıl sonra iflas etti ve girişimci eski Studebaker bayileri olan Arnold ve Nate Altman kardeşler ile Leo Newman bir araya gelerek Avanti ismini, üretim kalıplarını ve fabrika alanını satın aldılar. Buradan itibaren Avanti ismini bağımsız bir markaya dönüştürdüler.
Avanti gibi devrim niteliğinde bir arabanın üreticisinin çöküşünden sonra dünyada yaşamaya devam etmesi başlangıçta harika bir olay olsa da (tıpkı Excalibur kuzeni gibi), zamanla başına gelenler otomotiv estetiği açısından adeta bir suç teşkil ediyor. Avanti 2006’ya kadar varlığını sürdürse de, 1989’da yaşananlar yaşanan trajedi olarak hatırlanmalıdır.

Sedan versiyonu nereden çıktı?
1965’te Studebaker parçaları tükenmeye başlayınca, Altman/Newman Avanti, Chevrolet’in küçük blok motorlarını kabul edecek şekilde değiştirildi ve 300 beygir gücüne sahip 327 kübik inçlik Corvette motorları kullanılmaya başlandı. Böylece Avanti II doğmuş oldu. Avanti, 1980’ler boyunca GM motorlarıyla devam etti; ancak 1970’lerdeki yakıt krizi nedeniyle güç azaldı ve sonunda sadece 155 beygir üreten, üç vitesli otomatik şanzımanla çalışan 305 kübik inçlik bir motora geçti.
Nate Altman’ın 1970’lerin sonlarında vefat etmesiyle kardeşi, Avanti Motors Corporation’dan kalanları satmak için bir plan başlattı ve 1982’de emlak geliştiricisi Stephen H. Blake, Avanti’yi satın aldı. Orijinal Studebaker şasilerinin tükenmesi 1985’i buldu ve Blake, arabanın yeni bir şasiye uyum sağlaması için yeniden tasarlanmasını sağladı. Dönemin bir Popular Mechanics makalesine göre Blake, daha heyecan verici bir Avanti platformu geliştirmesi için eski Pontiac mühendisi Herb Adams’ı işe aldı: “Omurga yapısı, bir tork tüpü ve ’85 Corvette alüminyum bağımsız arka süspansiyonu ile şasinin mevcut çerçeveden yüzlerce pound daha hafif olması bekleniyor.” Ne yazık ki bu plan çok pahalı olduğu için terk edildi ve Avanti bunun yerine bir Monte Carlo şasisine geçti. 1987’ye gelindiğinde şirket iflas etmiş ve tekrar satılmıştı.
Şirket, John Cafaro’nun kalıntıları satın alıp Indiana, South Bend’den Ohio, Youngstown’daki evine taşımasından önce Michael Kelly’nin elinden geçti. Aynı dönemde GM, G-body Monte Carlo üretimini durdurdu ve Avanti bir kez daha şasi tedarikinden yoksun kaldı. Araba, çok daha uzun olan B-body Caprice için yeniden kalıplandı. Avanti coupe ve üstü açık versiyonları için şasi kısaltılmış olsa da, Cafaro 1989 için yeni bir sedan gövde stili amacıyla onu tam uzunluğunda tuttu.
Neden bu kadar kötü görünüyor?

Bir limuzinin asla tam olarak doğru görünmediğini hiç fark ettiniz mi? Araba tasarımcıları genellikle araç formlarını ortadan ikiye bölüp, ortasını birkaç fit uzatıp ve sonra tekrar birleştirme niyetiyle tasarlamazlar. Sonuç, tuhaf ve neredeyse gelişigüzel bir estetik ortaya çıkarır. Formu alışılmadık olsa da Avanti, orijinal Loewy tasarımıyla ilginç görünen bir arabaydı. 1980’lere gelindiğinde ise sürekli olarak değiştirilmiş, küçük krom tamponlar gösterişli fiberglas parçalarla, yuvarlak farlar ise o dönemde popüler olan dikdörtgen kapalı lambalarla değiştirilmişti. Avrupa lüksünden esinlenmiş dokunuşlarla hot rod aksesuarlarının bir karışımı haline gelmişti ve bunların hiçbiri iyi görünmüyordu. Sonra da gerçek bir stil felaketi olan sedan versiyonu geldi.
Sadece 1989’da üretilen Avanti Sedan, anında istenmeyen bir model olduğunu kanıtladı ve 1990’da piyasadan çekildi. Meğerse, zaten Avanti ile ilgilenen çok küçük bir pazar kesimi vardı ve onlar da kesinlikle daha çirkin bir versiyon istemiyorlardı. Özellikle de arabanın altında aslında ağır ve zayıf bir Chevrolet Caprice’ten farksız olması nedeniyle. Ekstra el yapımı üretim maliyeti de buna değmiyordu. Neyse ki dünya için Avanti Sedan’dan sadece 90 adet üretildi; hem kârsız hem de popüler olmayan bir modeldi. Cafaro’nun Avanti’yi canlandırma girişimi başarısız olmuştu. Fabrika, 1999’a kadar yarım kalmış arabalarla dolu bir şekilde atıl kaldı.
Kelly şirketi yeniden satın aldı ve Ford Mustang güç aktarma organlarıyla markayı büyük bir şekilde canlandırmayı planladı; tüm operasyonu Villa Rica, Georgia’ya (ve daha sonra Cancun, Meksika’ya) taşıdı. Ancak 2006’da dolandırıcılık suçlamasıyla tutuklandı ve Avanti bir kez daha sona erdirildi. Bir zamanlar Amerikan pazarındaki en gelişmiş araba olan bu model, görünüşe göre yavaş bir çöküş ve kötü yönetimle utanç verici bir sona mahkum olmuştu.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
