McLaren M28 ve burulma sertliği tartışması
McLaren M28, McLaren tarafından 1979 Formula 1 Dünya Şampiyonası’nda üretilen ve kullanılan bir Formula 1 yarış arabasıdır. Doğal emişli litrelik bir Ford Cosworth motorla çalışan araç, 1978’in ikinci yarısında tasarlanmış ve rüzgar tünelinde test edilmiştir. Tasarım döneminde Ronnie Peterson’ın bir sonraki sezonda takıma katılması için tartışıldığı sırada ortaya çıkmıştır.
Araba, çağdaş tasarımlardan belirgin şekilde daha büyüktü ve çok daha hantal görünüyordu. Üç adet şasi inşa edildi. Hacimli tasarımın en yüksek hız üzerinde keskin bir etkisi oldu; araba, hız tuzaklarından en yavaş geçenlerden biri olarak öne çıktı.
Burulma sertliği eksikliğinin ortaya çıkışı
Araba ilk olarak Ekim 1978’de Watkins Glen’de yapılan bir test ile piste çıktı. İlk testler sırasında, M28’in yer etkisi tasarımının özellikle etkili olmadığı kanıtlandığından, kısa süre sonra zayıf kavrama ile ilgili sorunları ortaya çıktı.

Araba, burulma sertliği eksikliğinden ve yeni nesil F1 arabalarına karşı rekabet edebilmek için gereken yer etkisi aerodinamiğinin yetersiz kalmasından muzdaripti. Baş sürücü John Watson, arabayı “bir felaket” olarak nitelendirdi; Patrick Tambay ise M28’den hiç memnun kalmadı ve onu “bok kutusu” olarak etiketledi.
Şasinin eğilmesi ve mukavemet kaybı
Watson, ilk tur testler yapıldıktan sonra şasinin nasıl eğdiğini ve tüm gerilme mukavemetini kaybettiğini söyledi. Gelişmiş aerodinamik ile çalışmaya alışkın olmayan ekip, bu durumu telafi etmek için geleneksel ayarlamaları boşuna denedi. Watson, daha sonra M28’in kullandığı en kötü F1 arabası olduğunu belirtti.
Coppuck, arabayı zemine etkisinin işe yaraması için mümkün olduğu kadar geniş bir zemin altı alana sahip sert bir şasi oluşturmak için alüminyum ve nomex petekten yapılmış çok dar bir monokok olacak şekilde tasarlamıştı. Ancak sonuç olarak araç, sürüklenmeye neden olan büyük bir ön cephe alanına sahip oldu.
Tasarımcının eleştirilmesi
McLaren patronu Teddy Mayer, aracın performans eksikliği karşısında şok olarak tasarımcı Coppuck’ı eleştirdi. M28 tamamen yeniden tasarlandı ve B özellikli otomobil Belçika’da tanıtıldı; ancak performansta herhangi bir gelişme yaşanmadı.
Arabanın sorunlarını çözme çabaları, M28’i fazlasıyla ağır ve hantal bir hale getirmişti. Yine de selefi McLaren M26’ya göre tercih edilen bir şasi olarak, daha iyi bir tasarım sunulana kadar 1979 sezonunun ilk yarısında kullanıldı.
Rakipleri sezon boyunca daha iyi araçları tanıtırken, McLaren hızla şampiyonluk yarışında geride kaldı. Yine de sezonun açılış yarışı olan 1979 Arjantin Grand Prix’sinde Watson’ın pilotluğunda üçüncü olurken, Belçika’da altıncı ve Monako’da dördüncü oldu. Aracın ikinci pilotu Patrick Tambay’dı.
McLaren takımının alışılagelmiş kırmızı ve beyaz Marlboro sponsorluk görünümüne ek olarak M28, 1979 Birleşik Devletler Grand Prix Batı’da Alman bira şirketi Löwenbräu’nun renklerinde de yarıştı.
Bu bağlamda burulma sertliği eksikliği, aracın şasi davranışı ve aerodinamik verimliliği açısından dikkat çeken bir faktör olarak kaydedilmiştir; ancak bu durum elektrikli araç batarya paketlerinin termal yönetimi veya çarpışma güvenliği ile ilişkilendirilememektedir.
Kaynakça bölümünde, McLaren M29 ile kazanılan 7 puanın belirtildiği görülmektedir.
Bu açıklama Vikipedi kaynaklarından uyarlanmıştır ve şu lisans altında sunulur: CC BY-SA 4.0.


Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
