Jaguar’ı hatırlıyor musunuz? Hiçbir şeyi kopyalamayan ve yakın zamanda bu milenyumun en tartışmalı otomobillerinden birini piyasaya süren şirket. Ferrari’nin Luce modeli bu ilgiyi (kelime oyunu yapıyoruz) ele geçirmiş olsa da, İngiliz markanın İtalyan şirketin bolca sahip olduğu kritik bir unsuru yok: şu anda üretimde olan güzel otomobiller. Ah, doksanlı yılların heybetli XJ220’sinden ne kadar da büyük bir düşüş yaşandı…
1990’ların süperaraba patlamasından çıkan çok az makine, 1993 Jaguar XJ220C-LM’in gizemine, tartışmalarına ve kökenine sahip. Unutmamak gerekir ki Jag’ın oldukça güçlü rakipleri vardı: Bugatti ve McLaren her ikisi de tüm güçleriyle yarışıyorlardı; biri EB110 ile, diğeri ise F1 ile. İngilizlerin ya büyük oynaması ya da pes etmesi gerekiyordu. Onlar da devasa bir hamle yaptılar. Ve Le Mans’ı kazandılar.
Şu anda Kent, Ashford’daki Furlonger Specialist Cars tarafından satışa sunulan bu makine, gösterge panelinde sadece 1.000 mil gösteriyor ve fabrika çıkışlı Yeşil renk ile Siyah iç mekana sahip. Şasi numarası 002 olan bu araç, dört dayanıklılık yarışı versiyonundan biri. Jaguar, standart XJ220 yol versiyonundan 281 adet üretti; bu sayı bile üretim serisinden herhangi bir örneği son derece değerli kılardı. Ancak bu araç, hepsinin de üzerinde.

Şasi 002’yi statik bir motor sporları müzesi parçasından otomotiv dünyasının bir tek boynuzlu atına yükselten şey, pist ve sokak arasındaki çift kimliği. Son aylarda Simon Furlonger’daki uzmanlar kapsamlı bir mekanik değerlendirme gerçekleştirdi ve Birleşik Krallık’ta resmi yol tescili için gereken karmaşık süreci tamamladı. Temel mimarisi yol versiyonuyla ortak olduğundan, şasi 002 artık dünyadaki tek yol kullanımı onaylı Jaguar XJ220C-LM olarak duruyor.
{fullimg}
XJ220C-LM’in neden bu kadar önemli olduğunu anlamak için 1990’ların başında uluslararası dayanıklılık yarışlarında yaşanan dramatik değişimi yeniden gözden geçirmeliyiz. Grup C prototip döneminin sona ermesinin ardından, Ferrari F40 LM, Porsche 911 RSR ve Audi 90 GTO gibi makinelerin Kuzey Amerika IMSA yarışlarında hakimiyet kurmasıyla üretim tabanlı yarışlar dünya çapında popülerlik kazandı. 1993’e gelindiğinde organizatörler 24 Saat Le Mans için Grand Touring kategorisini yeniden canlandırdı.
Bu yeniden canlandırılan sınıf, 1993 Fransa başlangıç gridine 32 GT aracını çekti ve bu da JaguarSport ile Tom Walkinshaw Racing’in Coventry’nin amiral gemisi süperkarabasını bir pist silahına dönüştürmesine neden oldu. Tom Walkinshaw Racing, Jaguar ile şimdiden parlak bir dayanıklılık geçmişiyle övünüyordu: 24 Saat Le Mans’ta iki tarihi genel zafer ve üç Dünya Spor Arabası Şampiyonluğu kazanmışlardı. Üretilen dört XJ220C-LM aracından üçünü Walkinshaw, Fransa’daki yarışa getirdi.
Lüks yol kupesini acımasız bir dayanıklılık yarışçısına dönüştürmek, tam 400 kg (900 lb) ağırlık indiren agresif bir ağırlık azaltma programı gerektirdi. Mühendisler, üretimdeki alüminyum dış kaplamayı çıkardı ve pit stoplar sırasında hızlı bir şekilde değiştirilebilmesi için tamamen sökülebilir karbon kompozit gövde panelleri taktı.
Ayrıca, yol versiyonundaki birçok yapısal alüminyum bileşen, daha üstün rijitlik için özel yarış sınıfı karbon fiber ve karbon-Kevlar kompozit parçalarla değiştirildi.
Orta kısımda, Austin Rover V64V güç ünitesinden türetilen ve aslen XJR-10 ile XJR-11 prototipleri için geliştirilen Jaguar Grup C esintili 3.5 litrelik çift turbo V6 motor yer alıyor. Çift üstten eksantrik mili ve silindir başına dört valfe sahip bu 3.498 cc’lik yarış motoru, yol versiyonunun 542 bhp’lik gücünü fazlasıyla aşarak şaşırtıcı bir şekilde 850 hp (yaklaşık 862 PS) üretebiliyor. Tork, 5 vitesli manuel bir transaks aracılığıyla arka tekerleklere aktarılıyor.
24 saatlik bir dayanıklılık maratonu boyunca 850 hp’yi sürdürmek (araba yarışta 213 mph / 343 kph hıza ulaştı), aşırı termal yükleri yönetmek için kapsamlı bir soğutma sistemi, büyütülmüş ısı değiştiriciler ve revize edilmiş aerodinamik kanallar gerektirdi. Kompozit gövdenin altında, Tom Walkinshaw Racing tamamen ayarlanabilir yarış süspansiyonu ve hafif kupesini 200 mph’yi aşan hızlardan durdurmak için tasarlanmış geliştirilmiş bir fren sistemi kurdu.
İç mekanda, sadeleştirilmiş Siyah kokpit, lüks deri döşemeyi tamamen açık yapısal karbon fiber ile değiştirdi. Yarı-fabrika takımı 1993 24 Saat Le Mans için Fransa’ya geldiğinde, şasi 002 takımın 50 numaralı yarış arabası olarak önde yer aldı. Direksiyonda Danimarkalı dayanıklılık veteranı John Nielsen, Avustralyalı spor araba efsanesi David Brabham ve yükselen İskoç yetenek David Coulthard (gelecekteki F1 sürücüsü, Le Mans’daki ilk ve tek yarışında) gibi seçkin bir üçlü oturuyordu.
Diğer iki araç yarıştan çekilirken kusursuz bir performans sergileyen şasi 002, zorlu yarışı tamamlayarak GT sınıfında zafer kazandı. Bu kutlama kısa süre sonra katalitik konvertör itirazı olarak bilinen şiddetli bir düzenleyici anlaşmazlığı ateşledi. Yarış öncesi denetimlerde katalitik konvertörlerin olmaması sorgulandığı için Jaguar’ların itiraz süreci devam ederken yarışmasına izin verildi.
Arabalar IMSA düzenlemeleri uyarınca kaydedildiği ve bu düzenlemelerin katalitik konvertör gerektirmediği için, FIA sonunda Jaguar’ın itirazını kabul etti. Ancak ACO, belgelerin geç sunulduğunu iddia ederek tartışmalı bir karar verdi. Yine de Brabham, Nielsen ve Coulthard kazandıkları kupaları ve başarıyı korudular.
1993 Le Mans’taki kahramanca performansının ardından şasi 002 kısa bir süreliğine Tom Walkinshaw Racing Müzesi koleksiyonuna çekildi ve daha sonra Brunei Sultanı tarafından satın alındı. 2000 yılında araba, uluslararası önemli mekanlarda düzenlenen gezici Jaguar Miras sergisi için ödünç verilerek yeniden kamuoyunun önüne çıktı.
Daha sonra David Brabham, 2011 Goodwood Hız Festivali’nde şasi 002 ile yeniden bir araya geldi ve ardından araç seçkin bir İngiliz yarış koleksiyonuna katıldı.
Koleksiyoner piyasasında, standart yol versiyonu XJ220 kupeleri 2026’da genellikle yaklaşık 550.000 sterlin (727.000 dolardan fazla) civarında alınıyor, oysa gerçek yarış versiyonları nadiren halka satışa sunuluyor. 1993 Le Mans’ta erken çekilen ve yol tescili olmayan kardeş XJ220-C olan şasi 001, 2020’de Artcurial ve 2021’de RM Sotheby’s müzayedelerinde sırasıyla 913.938 sterlin (1,2 milyon dolar) ve 710.608 sterlin (784 bin dolar) değerine ulaştı. Ancak Le Mans zaferi gibi bir geçmiş, çok daha yüksek bir fiyat seviyesini hak ediyor.
Müzayede kayıtları, koleksiyonerlerin zafer kazanmış Le Mans makineleri için ödediği astronomik meblağları gösteriyor. Şubat 2025’te, 1965 Le Mans kazanan 1964 Ferrari 250 LM (şasi 5893), RM Sotheby’s Paris müzayedesinde rekor bir fiyata, 36.344.960 dolara satıldı. Önceki rekorlar arasında 2017’de 22.550.000 dolara satılan 1959 Le Mans kazanan 1956 Aston Martin DBR1/1, 2016’da 21.780.000 dolara satılan 1956 kazanan 1955 Jaguar D-Type XKD501 ve 10.120.000 dolara satılan 1983 kazanan 1982 Porsche 956-003 bulunuyor.
Furlonger Specialist Cars, bu 1993 Jaguar XJ220C-LM için 4.499.990 sterlinlik, yani 5.249.638 avro / 5.950.000 dolarlık bir fiyat talep ediyor. Yukarıda bahsedilen sekiz haneli rakamlarla karşılaştırıldığında, şasi 002 bir fırsat sunuyor: bu genel galibiyetlerin bir kısmından çok daha düşük bir fiyata, ancak hiçbir aracın sahip olamadığı bir özelliği barındırıyor: 850 bhp gücünde, yol kullanımı onaylı bir Le Mans şampiyonu.


Furlonger Specialist Cars
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
